สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่

ดำเนินชีวิตของพวกเราตั้งแต่เริ่มเข้าศึกษาเรียนรู้ ก็ราวกับเป็นการที่พวกเราฝึกหัดการใช้ชีวิตในสังคมไปในตัวตั้งแม้กระนั้นเด็กซึ่งพวกเราก็มิได้นึกถึงประเด็นนี้เลยว่าการเรียนนั้นมีคุณประโยชน์กับตัวเราเองหลายด้านมากมาย

ไม่ใช่แค่เรียนไปวันๆเพื่อรับไปจบ พวกเราได้บทเรียนอะไรหลายๆอย่างในสังคมที่เรียกว่า สถานศึกษา แต่ว่าจะต้องบอกตามจริงว่าพวกเราในวัยเด็กทุกคนขี้เกียจคร้านที่จะไปสถานศึกษาเพียงแค่ด้วยเหตุว่าจะต้องตื่นรุ่งเช้า แล้วก็ จำต้องไปรับทราบเรื่องราวที่ไม่ได้อยากทราบ หรือบางครั้งอาจจะกลัวอาจารย์ตีเมื่อมิได้ทำการบ้านดังที่อาจารย์สั่ง ผมคิดว่านั้นเป็น เสน่ห์ของการเล่าเรียนเลยก็ว่าได้
ในการใช่ชีวิตในรั้วสถานที่เรียนตั้งแต่วัยเด็กพวกเรามักมิได้คิดถึงผลการที่พวกเราจำต้องมาสถานที่เรียน จนกระทั่งเมื่อพวกเราจบการศึกษาและก็เริ่มดำเนินงานวันนั้นล่ะ พวกเราจะคิดถึงวันตอนที่พวกเราอยู่ในสถานศึกษาขึ้นมาในทันที มาเอ่ยถึงประโยช์จากสถานที่เรียน
พวกเราได้อะไรจากการที่พวกเราไปสถานศึกษาบ้าง
สิ่งแรกเลยเป็นได้ศึกษาวิชา การใช้ภาษาต่างๆซึ่งก่อนที่จะพวกเราจะเข้ามาเรียนนั้นพวกเราเพียงแค่ทราบคำศัพท์การพูดเพียงแต่ติดต่อสื่อสารทั้วไปเพียงแค่นั้นแต่ว่าพวกเรามิได้รู้ดีถึงความสุขที่โดยความเป็นจริงของมันเลย แต่ว่าการที่พวกเราได้เข้าไปเรียนพวกเราก็จะได้ทราบถึงความหมายของคำกล่าวแต่ละคำ ทั้งที่ยังไม่ตายคุณประโยชน์และก็คำบอกเล่าสั้นๆวึ่งคำบอกเล่านั้น สามารถรังควานคนได้ นอกเหนือจากการรู้เรื่องรู้ราวหายของภาษาแล้ว ยังได้ฝึกฝนการเขียนหนังสือ เป็นสิ่งสำคัญสำหรับในการดำเนินชีวิตในอนาคตมากมาย ยิ่งกว่านั้นพวกเรายังจำต้องศึกษาวิชาต่างๆนอกเหนือจากเรื่องภาษา ตัวอย่างเช่นการ เรียนศิลป์ ต่างๆรวมทั้ง การบริหารร่างกาย การใช้งานเครื่องมือติดต่อสื่อสารอย่างคอมพิวเตอร์ สิ่งกลุ่มนี้สามารถใช้ประโยชน์ชีวิต ใช้ประโยชน์ได้เป็นอย่างมากในอนาคต แม้กระนั้นในตอนนั้นพวกเราอาจจะไม่ได้ตั้งใจอย่างเอาจริงเอาจังแน่ๆ แต่ว่าสิ่งที่พวกเราคนจำนวนไม่น้อยลืมไปอีกหนึ่งสิ่งก็คือ การได้ฝึกหัดดำเนินชีวิตในสังคมภายนอกที่ไม่ใช่บ้านของพวกเรา ในตอนนั้นพวกเราก็แค่เรียนไป ปฏิบัติหน้าที่สิ่งที่จำต้องทำไป แม้กระนั้นประสบการณ์ที่พวกเราได้จากการใช้ชีวิตในสถานศึกษานั้น พวกเราได้ดูดซับมาเรื่อยจนถึงเติบโตรวมทั้งคิดได้
การศึกษาเล่าเรียนเป็นสิ่งที่จำเป็นที่สุดของมนุษย์ การได้ดำเนินชีวิตในโณงเรียนมันมิได้ห่วยแตกอย่างที่ตอนเป็นเด็กคิดเลย พอเพียงพวกเราโตขึ้นพวกเราจะทราบได้เลยว่าชีวิตตอนวัยเด็กเป็นช่วงชีวิตที่เป็นสุขที่สุด เชื่อเลยว่าเมื่อถึงวัยทำงานแล้วทุกคนมักคิดบันเทิงใจๆขึ้นมาอย่างแน่แท้ว่า “ข้าต้องการกลับไปเป็นเด็กอีกรอบจัง” เพราะว่าผมเองก็แอบคิดแบบงั้นเช่นเดียวกันมันสนุกสนานแบบไม่ต้องคิดอะไรจำนวนมาก แต่ขณะนี้พวกเราก็จำต้องปฏิบัติภารกิจของพวกเราเพื่อดำรงชีพถัดไป จำต้องขอบคุณมากสถานศึกษาทุกหัวระแหงที่พวกเราเรียนที่ได้ให้อะไรหลายๆเหมือนกับพวกเรา ผมก็เลยกลับคิดถึงเพลงๆนึงที่เคยทราบตอนเรียน มันมีประโยคที่ว่า สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่ ซึ่งในตอนนี้ผมก็โตขึ้นมาในวัยทำงานแล้วพอกลับมานึกถึงในตอนนั้นก็กลับรู้สึกว่า สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่จริงๆนะครับ

Author: Linda Jimenez